Drób
Określenie zbiorcze dla udomowionych ptaków hodowanych ze względu na mięso, jaja i pierze, niekiedy również w celach dekoracyjnych i innych. Do drobiu zalicza się między innymi kury, gęsi, indyki, kaczki, gołębie, perlice i strusie. Największe pogłowie drobiu znajduje się Chinach, USA i w Indonezji.

Robi coraz większą karierę na całym świecie. Nawet w takich krajach jak Polska, Niemcy, Węgry, gdzie do tej pory królowała wieprzowina, oraz w USA, gdzie było największe spożycie wołowiny, coraz większy udział w diecie ma mięso drobiowe.

Drób nie tuczy! Mięso drobiowe zawiera duże ilości białka i małe ilości tłuszczu (zwłaszcza mięso z piersi kurczaków i indyków). W porównaniu z wieprzowiną i wołowiną charakteryzuje się większą wartością odżywczą i dietetyczną. W Polsce stanowi 25% spożywanego mięsa.

Główne zalety drobiu:
  • wyższa zawartość pełnowartościowego, łatwoprzyswajalnego przez organizm białka;
  • niższy udział kolagenu (białka niepełnowartościowego);
  • mniej tłuszczu i dzięki temu niższa wartość energetyczna (wieprzowina ma niemal pięć razy więcej tłuszczu, a wołowina dwa razy więcej, niż części jadalne kurcząt);
  • tłuszcz zlokalizowany głównie pod skórą, a nie wewnątrz mięsa, co ułatwia jego oddzielenie;
  • więcej nienasyconych kwasów tłuszczowych;
  • niższa temperatura topnienia tłuszczu;
  • duża zawartość cynku, magnezu, potasu oraz witamin z grupy B, zwiększających zdolność organizmu do pobierania energii z pożywienia i wzmacniających układ odpornościowy.
(Uwaga: przedstawione powyżej dane dotyczą głównie kurcząt, a więc drobiu młodego, cechującego się delikatniejszą strukturą włókienek mięśniowych.)

Mięso drobiowe to surowiec uniwersalny i łatwy do przyrządzenia. Drób jest znakomity w zasadzie w każdej postaci: pieczony, duszony, gotowany, smażony; na zimno i na gorąco; na słodko i pikantny. W staropolskiej kuchni mięso kurczaków łączono z daktylami, kasztanami, rodzynkami, migdałami, pomarańczami, śliwkami, itp. Podawano je z kolorowymi sosami: czerwonym z wiśni, czarnym z powideł śliwkowych lub żółtym z szafranu lub z curry. W XVIII i XIX wieku, gdy zapanowała moda na kuchnię francuską a wraz z nią – na dania faszerowane, zaczęto podawać kurczęta nadziewane, robiono z nich rolady i roladki z najrozmaitszymi nadzieniami i farszami. Trudno sobie chyba wyobrazić inny produkt, który dawałby naszym kulinarnym umiejętnościom tak wielkie pole do popisu, a do tego dania z kurcząt są po prostu tanie.